۰۸ : ۲۲ - جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶ Friday  17   November   2017  | 
کد خبر: ۲۳۷۸
تاریخ انتشار: ۱۲:۱۴ - ۱۶ دی ۱۳۹۵

ايران عضو بسياري از نهادهاي بين‌المللي است كه اين نهادها بعد از اجرايي شدن برجام عزم سفر به كشور را دارند. عضويتي كه هزينه‌هايي براي ايران به همراه داشته و درنتيجه در قبال اين هزينه‌ها بايد بتوان از منافع اين نهادهاي بين‌المللي استفاده لازم را برد. بسياري از منافعي كه اين نهادها مانند قدرت كارشناسي، منابع مالي و سرمايه‌‌گذاري‌‌ها دراختيار دارند كاربردهاي خاص به خود را دارد؛ كاربردهايي كه تنها براي مقاصد خاص كشورهاي عضو درنظر گرفته شده است.

در سال‌هاي گذشته ايران هم حق عضويت خود را پرداخته و هم به نوعي سهامدار نهادهاي بين‌المللي محسوب مي‌شود اما تاكنون از هيچ‌‌ يك از مزاياي اين نهادها بهره‌‌ و استفاده‌‌يي نبرده است، به‌همين دليل از اين زاويه، ورود اين نهادها به ايران و استفاده از امكانات آنها بسيار مثبت تلقي مي‌شود. اما در اين بين ممكن است بحث‌هاي ديگري هم وجود داشته باشد كه عمدتا حول محور مباحث سياسي قرار دارد و طبيعتا چالش‌‌هايي نيز به همراه خواهد داشت. اين درحالي است كه خارج از چالش‌‌هاي سياسي مي‌توان از آمد و شدهاي نهادهاي خارجي و عضويت در آنها بهره‌هاي اقتصادي زيادي برد، چراكه بدون شك حق مسلم ماست.

زماني كه اين هيات‌‌ها و نهادها وارد ايران مي‌شوند، اين دولت است كه كانال ورودي‌‌شان را تعيين مي‌كند. معمولا اين نهادها با مسوولان و سازمان‌هاي دولتي جلسه و ديدار برگزار مي‌كنند و اگر با بخش خصوصي هم ديدارهايي داشته باشند باز هم زيرنظر دولت اين امر صورت مي‌گيرد، بنابراين عمده اطلاعاتي كه دراختيار آنان قرار مي‌گيرد، از سوي دولت ارسال مي‌شود.

واقعيت اين است كه اين نهادها تجارب بسياري دراختيار دارند و طبق روند كاري خود، روزانه از كشورهاي مختلفي بازديد مي‌كنند، درنتيجه مي‌توانند از طريق اخذ تجارب مختلف نتيجه‌‌گيري‌‌ها و گزارش‌‌دهي‌‌هاي خوب و كارآمدي ارائه دهند. ازسوي ديگر خود اين رفت و آمد‌‌ها نشان مي‌دهد كه ايران براي رشد اقتصادي در جريان توسعه و تصميم‌گيري قرار گرفته است و در روند تصميم‌گيري نيز گام‌‌هاي كاملا جدي خواهد برداشت. همچنين اين موضوع به بسياري از سرمايه‌‌گذاران و شركت‌‌هايي كه مي‌خواهند با ايران ارتباط و مبادله داشته باشند، علامت مي‌دهد.

البته نوع اطلاعاتي كه اين نهادها دريافت مي‌كنند همان اطلاعاتي است كه خودمان دراختيار داريم. دولت در اين راستا همين اطلاعات را دراختيار اين نهادها قرار مي‌دهد. اين درحالي است كه آنها هم اطلاعات خاصي درمورد ايران ندارند، اما مي‌توان از تجزيه و تحليل اين نهادهاي بين‌المللي آن هم به‌عنوان نظر سوم استفاده كرد. به هر حال مشخصا آنها داراي تجاربي هستند كه دانستن آنان براي ما نوعي مزيت به‌شمار مي‌‌رود. هميشه دانستن بهتر از ندانستن است، بنابراين تجزيه و تحليل نهادهاي بين‌المللي اگر در چارچوب مشورت باشد، مسلما بايد مستحكم‌‌تر ادامه پيدا كند. متاسفانه در ايران وقتي كه صحبت از ورود چنين نهادها و موسسات مشورتي مي‌شود، همه فكر مي‌كنند عده‌يي آمده‌‌اند تا كنترل امور كشور را به دست بگيرند. از ديدگاه من اين بحث درست نيست، در واقع شنيدن نظرات ديگران و دانستن اينكه ديگران چگونه فكر مي‌كنند، الزامي به انجام دادن آن كار نيست. ممكن است بسياري از مباحثي كه نهادهاي بين‌المللي مطرح مي‌كنند مباحث جديدي نباشد و تحليلگران و اقتصاددانان ايراني هم آن حرف‌ها را زده باشند، اما اگر آنها حتي يك‌دهم درصد حرف‌هاي خوبي براي بازگو كردن داشته باشند، ما بايد از آنها استفاده كنيم. بدون شك استفاده از تحليل‌‌هاي كارآمد روند اقدامات اقتصادي را آسان‌‌تر خواهد كرد.
ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نام:
ایمیل:
* نظر: